Ghast

Ghast is het drijvende geschut van de Nether: een enorm, traag, kwallenvormig wezen dat over open lavazeeën zweeft en explosieve vuurballen afvuurt op alles wat het van ver opmerkt. Je hoort er bijna altijd een voordat je hem ziet, want de kreet draagt veel verder dan de afstand waarop hij je daadwerkelijk kan waarnemen.

De vuurbal is ook de zwakte. Elke melee-aanval, pijl of geworpen voorwerp dat een vuurbal in de vlucht raakt, stuurt hem terug waar hij vandaan kwam, en een teruggekaatste vuurbal die de Ghast raakt die hem afvuurde, doodt het wezen meteen — geen uitrusting nodig, en dat is precies wat een vroege Nethertrip überhaupt overleefbaar maakt. Inslagen ontsteken vuur en blazen zwakke blokken uiteen, dus een pad van netherbaksteen of zwartsteen overleeft wat een houten pad niet overleeft.

Ghasttranen zijn de reden om er een te doden. Niets anders in het spel produceert ze, ze zijn de basis van Drankjes van Regeneratie, en Endkristallen hebben ze ook nodig. Ghasts hebben ook een groot open volume nodig om te verschijnen, dus ze buiten een basis houden is een kwestie van geometrie in plaats van fakkels: overkap je tunnels en bouw dicht op elkaar, en een ghastfarm werkt door precies het omgekeerde te doen — één grote legale spawnruimte aanbieden en verder nergens.

Een Ghast kan niet getemd, bereden of gevoerd worden; de vriendelijke versie is een ander wezen. Een uitgedroogde ghast die in water geplaatst wordt, wordt weer vochtig tot een ghastje, dat opgroeit tot een vrolijke ghast, en die uitrusten met een tuig in plaats van een zadel maakt er een vliegend rijdier van dat meerdere spelers kunnen delen. Sneeuwballen zijn waar een vrolijke ghast achteraan gaat en wat een ghastje sneller laat gaan — de vijandige Ghast eet helemaal niets.