Osadnik

Osadnik to mieszkaniec, na którym opiera się cała gospodarka trybu survival: każdy handel szmaragdami, każda zaklęta książka, której nie musiałeś losować, i każda farma żelaznych golemów sprowadzają się w końcu do niego. Osadnik przyjmuje swój zawód od bloku stanowiska pracy, które zajmuje, a swój strój od biomu, w którym się urodził, więc kartograf z bagien i kartograf z sawanny noszą różne szaty, choć sprzedają te same mapy.

Rozmnażania osadników nie da się wymusić sercami. Dwoje dorosłych staje się chętnych do rozmnażania, gdy noszą przy sobie wystarczająco dużo jedzenia — chleb, marchewki, ziemniaki lub buraki — a hodowla osadników polega na rzucaniu w nich plonami i dawaniu im łóżek z dwoma pustymi blokami przestrzeni nad głową. Liczbę populacji ogranicza liczba zajętych łóżek, więc zablokowana hodowla niemal zawsze cierpi na brak łóżek, a nie brak jedzenia.

Blok stanowiska pracy pełni też funkcję przełącznika resetującego. Bezrobotny dorosły zajmuje dowolne wolne stanowisko pracy w pobliżu i przyjmuje odpowiadający mu zawód; zniszczenie i ponowne postawienie bloku losuje ofertę handlową na nowo, ale tylko do momentu zawarcia pierwszej transakcji — po niej zawód zostaje zablokowany na stałe. Odcięty od swojego stanowiska pracy osadnik przestaje uzupełniać towary, dlatego w hali handlowej blok powinien znajdować się w zasięgu. Domy osadników generują się już z odpowiednim blokiem w środku — kamień szlifierski w domu płatnerza, przecinarka w domu kamieniarza.

Atak zombie może zamienić osadnika w osadnika-zombie zamiast go zabić — na poziomie trudności Hard dzieje się to zawsze, na Normal to rzut monetą — i taką konwersję warto wywołać celowo. Wyleczenie osadnika-zombie za pomocą rzucanej mikstury osłabienia i złotego jabłka trwale obniża jego ceny, które pozostają niskie już na zawsze. W edycji Java osadnik, który widział, jak krzywdzisz jednego z jego pobratymców, również to zapamiętuje i odpowiednio podnosi ceny.