Enderman

Enderman negeert je tot je hem een reden geeft. Val er een aan, of richt je vizier op zijn gezicht, en hij gilt, schudt en teleporteert direct naar je toe. De kijkregel is het onderdeel waar mensen op stuklopen, maar er is een simpele tegenmaatregel: draag een bewerkte pompoen en je kunt de hele dag naar een Enderman staren.

Wat ze bij zich dragen is de reden om toch tegen ze te vechten. Enderparels werp je als teleports over een korte afstand tegen een kleine hoeveelheid gezondheid, en blazepoeder verandert ze in enderogen — het voorwerp waarmee je een vesting vindt en het portaal onderin ontsteekt. Diezelfde ogen gaan in een enderkist, waarvan de inhoud met je meereist tussen dimensies.

Een endermanfarm is precies om die reden de standaard ervaringsfarm. Ze spawnen in groepen op de buitenste eilanden van De End, en een plafond dat laag genoeg is om hun hoofden buiten te houden, laat hun benen nog steeds binnen bereik — dus een platform, een val en een veilige plek is het hele ontwerp; een endermijt in een mijnkar geeft de groep iets om naartoe te komen. In de Nether verzamelen ze zich in spookachtige bossen, en in de Bovenwereld verschijnen ze overal waar het donker is.

Water verpest dit alles. Regen doet ze pijn, stilstaand water doet ze pijn, en ze teleporteren weg van pijlen, dus een open gevecht bestaat vooral uit toekijken hoe er eentje verdwijnt. Endermen rapen ook blokken op en zetten ze weer neer — aarde, grind, bloemen en een kort lijstje andere — waardoor een oude wereld langzaam kleine gaten en verplaatste blokken verzamelt vlak onder het oppervlak.