Enderman

Enderman negeert je totdat je hem een reden geeft. Val er een aan, of richt je vizier op zijn gezicht, en hij krijst, schudt en teleporteert zich rechtstreeks naar je toe. De kijkregel is het onderdeel waar mensen over struikelen, maar er is een eenvoudige oplossing: draag een bewerkte pompoen en je kunt de hele dag naar een Enderman staren.

Wat ze bij zich dragen is de reden om ze toch te bevechten. Enderparels werp je als teleports over korte afstand tegen een kleine prijs aan gezondheid, en blazepoeder maakt er enderogen van, het voorwerp dat een vesting vindt en het portaal onderaan ontsteekt. Dezelfde ogen gaan in een enderkist, waarvan de inhoud je volgt tussen dimensies.

Een endermanfarm is om precies deze reden de standaard ervaringsfarm. Ze spawnen in groten getale op de buitenste eilanden van de End, en een plafond dat laag genoeg is om hun hoofden buiten te houden laat hun benen nog steeds binnen bereik, dus een platform, een val en een veilige plek vormen het hele ontwerp; een endermijt in een mijnkar geeft de menigte iets om naartoe te komen. In de Nether verzamelen ze zich in spookachtige bossen, en in de Bovenwereld verschijnen ze in het donker in bijna elk biome.

Water maakt dit alles ongedaan. Regen deert hen, stilstaand water deert hen, en ze teleporteren weg van pijlen, dus een open gevecht bestaat vooral uit kijken hoe er een verdwijnt. Endermen pakken en plaatsen ook blokken, zoals aarde, grind, bloemen en een korte lijst andere, en daarom verzamelt een oude wereld langzaam kleine gaten en misplaatste blokken dicht bij het oppervlak.