Kist

Kist biedt plaats aan 27 stapels, en twee naast elkaar geplaatst worden samengevoegd tot een dubbele Kist van 54 met één gedeelde inventaris. Een derde in dezelfde rij sluit zich niet aan bij het paar, wat de regel is die elke kistenkamer vormgeeft: rijen van dubbele kisten met een tussenruimte, of een muur ervan die naar een looppad is gericht.

Een Kist gaat niet open met een massief blok direct erboven, en een kat die op het deksel zit, blokkeert hem ook — dat is het dichtst wat vanilla heeft bij een afgesloten Kist, en het gebruikelijke antwoord wanneer er eentje weigert te openen zonder zichtbare reden. Trechters negeren dit allemaal en blijven hoe dan ook voorwerpen in- en uitvoeren, en daar zijn voorwerpsorteerders op gebouwd.

Drie verwanten dekken wat een gewone niet kan. Een Kist met valstrik geeft een redstonesignaal af terwijl hij open staat, zodat een deur, een alarm of een zuigerval kan worden aangesloten op iemands nieuwsgierigheid. Een enderkist toont elke speler zijn eigen persoonlijke inhoud vanuit elke enderkist in elke dimensie. Een koperen kist oxideert door vier fasen voor het uiterlijk ervan, en kopergolems zullen voorwerpen eruit halen en in nabijgelegen houten kisten opbergen.

Kisten genereren bijna overal waar het spel iets bouwt, van scheepswrakken en oceaanruïnes tot vestingen, bastions en beproevingskamers, en begraven schatten — de Kist met een hart van de zee — worden opgespoord met de schatkaart die die wrakken en ruïnes uitdelen. Om goederen te verplaatsen in plaats van op te slaan, dragen ezels, muilezels en lama's een Kist op hun rug; paarden en dromedarissen kunnen dat niet.