Enderman

Enderman ignoruje cię, dopóki nie dasz mu powodu. Zaatakuj jednego lub skieruj na niego celownik, a wrzaśnie, zadrży i teleportuje się prosto do ciebie. Zasada spojrzenia to element, który najczęściej zaskakuje graczy, ale ma prosty sposób obejścia: załóż wykrawaną dynię, a będziesz mógł patrzeć na Enderman bez końca.

Powodem, by mimo to z nim walczyć, jest to, co niesie. Rzucone enderperły działają jak krótkodystansowe teleportacje kosztem niewielkiej ilości zdrowia, a płomienny proszek zamienia je w oczy Endu — przedmiot, który wskazuje twierdzę i rozpala portal w jej dolnej części. Te same oczy trafiają do skrzyni Endu, której zawartość podąża za tobą między wymiarami.

Właśnie dlatego farma endermanów jest standardową farmą doświadczenia. Endermani pojawiają się tłumnie na zewnętrznych wyspach Endu, a sufit na tyle niski, by nie mieściły się w nim ich głowy, wciąż pozostawia nogi w zasięgu — więc platforma, upadek i bezpieczne miejsce to cały projekt; endermit trzymany w wagoniku daje tłumowi coś, do czego może się zbiegać. W Netherze gromadzą się w spaczonych lasach, a w Overworldzie pojawiają się wszędzie tam, gdzie jest ciemno.

Woda niweczy to wszystko. Deszcz je rani, stojąca woda je rani, a strzały sprawiają, że się teleportują, więc otwarta walka to głównie patrzenie, jak znikają. Endermani podnoszą też i odkładają bloki — ziemię, żwir, kwiaty i krótką listę innych — dlatego stary świat powoli zbiera drobne dziury i przestawione bloki tuż pod powierzchnią.